Almere Natuur

Dé blog over de Almeerse natuur


1 reactie

Duckstad nieuws – II

IMG-20150414-WA0000Het is voorjaar en de vogels maken zich op voor het broedseizoen. Wilde eenden zijn er al vroeg bij, begin april zitten de meeste vrouwtjes al op de eieren. Voor het nest is veiligheid de eerste prioriteit, maar daarbij wordt niet altijd voldoende vooruit gekeken. Het eendennest in de Aardbei-patio (dependance stadhuis Almere) ligt er veilig bij, maar als de eieren uitkomen is er wel een probleem.

Dat er in de patio op de tweede verdieping een wilde eend broedde, werd duidelijk toen er een woerd dagenlang met zijn spiegelbeeld aan het vechten was. De eendenman pikte driftig tegen het glas van de ramen en deuren. Dat kon maar één ding betekenen: hij moest wel een wijfje vlakbij op de eieren hebben. Een snelle inspectie van de plantenbakken leverde het bewijs. Volledig vertrouwend op de schutkleur bleef het vrouwtje op de eieren. Een uur later was zij weg en kon het legsel worden geteld, 7 eieren.

Eenden beginnen pas echt met broeden als het legsel volledig is. Tijdens de leg (ongeveer één ei per dag) komt het vrouwtje alleen op het nest om een ei “uit te poepen”. De rest van de tijd besteedt zij aan eten en rusten. Gedurende deze tijd bewaakt de woerd haar angstvallig. Hij moet voorkomen dat het vrouwtje ook met andere mannen paart. Een paring tijdens de leg betekent ook dat eieren door andere mannen bevrucht kunnen worden. Zodra zij het nest verlaat, blijft hij aan haar zijde. Die zorg neemt abrupt af zodra zij echt gaat broeden. Tijdens het broeden komt zij alleen in de donkere uren van het nest. Verder is het voor haar wachten, wachten en wachten. Dat duurt 24-28 dagen.

De patio is een veilige plek. Geen katten, honden, bunzings en egels die het op de eieren of de broedvogel hebben voorzien. Maar voor nestvlieders als de wilde eend is het een onmogelijke plek als je met je kleine jongen (pullen) naar het water wil lopen. Er zit weinig anders op dat op te letten wanneer de eieren uit komen. Het wijfje zal dan met de jongen gevangen worden en gezamenlijk in de stadswetering worden gelost. Beschuit met muisjes rond vijf mei?

Ton Eggenhuizen

Advertenties


Een reactie plaatsen

Eendenliefde

wilde-eendHet is voorjaar, de eenden bij mij achter in de vaart bedrijven de liefde. Dat lijkt er niet zachtzinnig aan toe te gaan. ‘Verkrachting’ of zelfs ‘groepsverkrachting’ lijkt een betere beschrijving van wat er gebeurt. Via pers en internet wordt weer opgeroepen om te stoppen met eendjes voeren. Het voer zou de mannen maar hitsig maken. De mannen hebben – omdat ze geen voer hoeven te zoeken – nu tijd om zich met de verkrachtingen bezig te houden. Een hongerige eend immers, denkt niet aan sex.

En zoals zo vaak met de moderne media, nieuws wordt klakkeloos opgepikt en veelvoudig weer uitgestort. De oproep om niet te voeren is zonder wetenschappelijke onderbouwing. Sterker nog, als je wat verder kijkt, is het makkelijk te ontkrachten. Ga naar de Oostvaardersplassen of willekeurig welk ander groot natuurgebied, en je ziet precies hetzelfde gebeuren! Het behoort gewoon tot het arsenaal aan natuurlijk gedrag. En zoals Kees Moeliker het ooit verwoorde: “Zowel in de stad als in de broodloze natuur is verkrachting onderdeel van de voortplantingsstrategie van de wilde eend. De woerd verkracht niet voor de lol: hij wil nageslacht. Als u slechts drie maanden per jaar een penis zou hebben en uw kroost een levensverwachting van maar anderhalf jaar heeft, dan zou u zich toch ook wat actiever met de voortplanting bezighouden?”

Nog een argument: met het brood worden natuurlijk beide geslachten gevoerd. Is het dan niet logischer om te bedenken dat zowel de mannen als de vrouwen in gelijke mate in fitheid toenemen en dat een gevoerd vrouwtje makkelijk mannetjes zich van het lijf af kan slaan? Het lijkt in onze ogen een brute bedoening, maar het vrouwtje krijgt op deze manier “bezoek” van meerdere mannen. Haar reproductieorgaan is zo gebouwd dat ze kan selecteren welk sperma ze accepteert. Meerdere “bezoeken” betekent een grotere keuze voor het beste sperma.

En nog eentje: de wilde eend is een voedselopportunist. Naast brood eten ze grassen en zaden. Niet echt een voedselbron waar gebrek aan is. Ze hebben het brood niet nodig om hun honger te stillen.

Een andere fabel: er zouden teveel mannen zijn, de verhouding mannen en vrouwen is scheef. En jagers zijn bij uitstek geschikt om dit evenwicht weer recht te trekken. Het omgekeerde is waarschijnlijker: ongepaarde vrouwtjes zijn vatbaar voor verkrachtingen. Een vrouwtje dat een nest heeft, wordt vrijwel altijd begeleid door haar mannetje als zij even het nest verlaat. Zo een vrouwtje wordt zelden belaagd. Het zijn de vrouwtjes die zonder man op pad gaan, die de belangstelling krijgen. Door vooral mannetjes te schieten, trek je de verhouding juist de verkeerde kant op.

Zeker in de stad is het voeren van de eendjes voor kleine kinderen de eerste kennismaking met natuur. Van onschatbare waarde voor het draagvlak van natuur in en om de stad. Lekker voeren, dus!

Ton Eggenhuizen